TARŁO KARPIA .
Mimo 800 letniej historii produkcji karpia niewiele się zmieniło. Zabiegi hodowlane polegają na wykorzystaniu naturalnych procesów życiowych karpia, obejmujących takie etapy jak rozmnażanie- naturalne tarło , wzrost poprzez żerowanie w stawie ,zimowanie w specjalnie przygotowanych przez hodowców głębokich , dobrze natlenionych stawach .
Jeśli hodowca nie dysponuje odpowiednio dużą powierzchnią stawową , a posiada niewielki staw to oczywiście może zakupić materiał zarybieniowy , najlepiej kroczka i w ciągu roku wyhodować rybę.
Produkcja karpia nazywana jest akwakulturą klasyczną . Technika odłowu i transportu ryb są zgodne z zasadami dobrostanu , a nowoczesne środki transportu wyposażone są w systemy natleniania wody i izotermiczne baseny.
Aby móc hodować karpia należy posiadać materiał hodowlany , a ten uzyskuje się poprzez rozród tej ryby . Rozród karpia w gospodarstwach rybackich przeprowadzany jest albo metodą tradycyjną na tarliskach lub w warunkach kontrolowanych , w wylęgarni .
Przeprowadzanie kontrolowanego rozrodu karpi w wylęgarni daje wiele możliwości dla hodowców. Pierwszą kwestią jest to, że można uzyskać wylęg w dowolnym okresie roku.
W wyniku tarła , które ma charakter naturalny dochodzi do złożenia , a następnie zapłodnienia komórek jajowych zwanych ikrą. Po kilku dniach z ikry wylęgają się ryby zwane wylęgiem lub larwami. Dzięki substancji kleistej ikra , a następnie wylęg ( w pierwszym okresie życia ) utrzymują się na źdźbłach trawy porastającej dno tarliska.
W pierwszych dniach po wykluciu wylęg rozwija się przyczepiony do źdźbeł trawy , w drugim dniu zaczyna pływać , pobiera powietrze i wypełnia nim pęcherz pławny.
Wylęg wkrótce odławia się z tarliska i umieszcza w płytkich stawach zwanych przesadkami I .
Częste niepowodzenia przy tarle naturalnym spowodowały upowszechnienie się rozrodu w warunkach kontrolowanych .
Tarło w sztucznych warunkach w porównaniu z tarłem naturalnym pozwala na : – uniezależnienie okresu dojrzewania płciowego ryb od kapryśnych , naturalnych warunków klimatycznych poprzez stosowanie hipofyzacji i regulacji temperatury wody.
Hipofyzacja – uzyskanie o optymalnym dla hodowcy czasie dojrzałości płciowej tarlaków uzyskuje się poprzez zastosowanie hipofyzacji czyli domięśniowej iniekcji hormonów przysadki mózgowej.
PRZEBIEG TARŁA :
Do tarła wybiera się tzw .komplety tarłowe w układzie trójkowym czyli 1 ikrzyca i 2 mleczaki ( 1:2 ) lub rzadziej w układzie piątkowym (2:3) Wyjątkowo tylko stosuje się układy dwójkowe (1:1 ) gdyż są mało efektywne.
W zależności od gatunku rozwój ikry do młodej ryby może trwać kilka tygodni , a nawet miesięcy.
Zwykle tarlaki dzielimy na trzy grupy : samce, samice oraz ryby nierozpoznane , okaleczone, chore lub młode tarlaki.
SAMICA ( ikrzyca ) ma wiosną kształt podbrzusza bardziej zaokrąglony , otwór odbytowy wypukły.
SAMIEC ( mleczak ) jest bardziej wysmukły niż samica , otwór odbytowy jest kształtem zbliżony do trójkąta ,wklęsły.
Gdy mleczak jest dojrzały wydziela mlecz przy lekkim dotknięciu brzucha .
Na głowie samca występuje także słabo widoczna wysypka tarłowa.
Jak wygląda tarło karpia ?
Tarło karpia składa się z dużej liczby jaj , które są składane przez samicę w wodzie. Ikra jest mała, żółtawa i zazwyczaj przykleja się do płytkich miejsc w wodzie lub do roślin.
Karpie składają ikrę w różnym czasie , w zależności od gatunku i siedliska.
Przeważnie okres tarła rozpoczyna się wiosną , kiedy temperatura rośnie , a dni stają się coraz dłuższe. W łagodnym klimacie może odbywać się również jesienią.
Karpie są tarlakami , co oznacza ,że składają ikrę w stałych miejscach , a nie rozrzucają jej w wodzie.
Karp składa ikrę w stałych miejscach , które wcześniej wybiera. Po złożeniu ikry samce pilnują miejsca gniazdowania i dbają o to , aby ikra była chroniona przed zagrożeniami.
W warunkach polskich dojrzałość płciową samice karpia osiągają wieku 4 , a samce 3 lat.
Samice o długości ok.60 cm składa ponad 500 tyś jaj ziaren ikry , przy czym w warunkach hodowlanych od jednej ikrzycy uzyskuje się ok. 200 tyś jaj.
zdj.allegrolokalnie.pl